สามานย์ สามัญ : เรื่องสั้นทั้งแปดของอุทิศซัง

by puifff

image

“เรื่องสั้นทั้งแปดของอุทิศซัง”
เรื่องสั้นในเล่มนี้ เป็นเรื่องสั้นที่ทันยุคทันสมัย เข้ากับเหตุการณ์บ้านเมืองมวาก ใน 8 เรื่อง คงจะต้องมีสักเรื่องที่คนอ่านแล้วจะมีความรู้สึกร่วมกับมันหรือเคยอยู่ในเหตุการณ์แบบนั้นมาบ้างแหละ
เรื่องที่อ่านแล้วแบบมีอารมณ์มักมั่ก คือ เรื่องสั้นลำดับที่ 6 ตอนอ่านสำลักสำนึกจบ สิ่งแรกที่อุทานออกมาคือ “อีแฟงเสวย !!!” ทำไมอุทิศซังถึงสามารถเขียนให้ผู้หญิงคนนี้ออกมาเป็นลุคที่น่าตบน่าหมั่นไส้มากกก แต่พูดถึงพฤติกรรมแบบแฟงเสวยแล้ว ก็คงเป็นการจงใจเขียนให้นางออกมาดูเป็นแบบนี้  พออ่านๆไป มันก็ทำให้นึกย้อนมาถึงตัวเองได้เหมือนกันว่า ฉันเคยเป็นแบบนี้มั๊ย ? ซึ่งก็เป็นแหละ
เรื่อง ระคน ละคร นี่ก็ชอบมาก ให้อารมณ์แบบเดียวกับปรารถนาแห่งหัวใจบาปที่อุทิศตัวละครในลักษณ์อาลัยเขาพิสูจน์อักษรอยู่ เอ่อ ตอนจบบ้าบอดี คือบันเทิงฝุดฝุดเลย ภาษาที่อุทิศซังเลือกใช้ก็งุงิเหลือเกิน เช่น “ง่า . . . จะเป็นนักสืบแล้วก็ต้องเป็นให้สุดตัวแหละ อะไรๆ มันก็มีความนัยทั้งนั้น วางใจได้ที่ไหนกัน แต่นักสืบที่สวยและมีสติครบสมบูรณ์อย่างตรู ไม่ได้หากันง่ายๆ นะ เหอๆ ห้าทุ่มแล้ว ลงมือเลยดีก่า อ๊ะ ! “ มันเป็นภาษาที่ออกมาจากนักเขียนซึ่งเป็นผู้ชายค่ะครู้น ใช้ภาษาได้หลากหลายและเก่งเจงเจง
เสียงสาดแสง เรื่องนี้ อึม เหมือนการที่คนคนนึงตั้งคำถามบางอย่าง ที่จริงๆแล้วเราอาจเคยมีคำถามพวกนี้อยู่ในหัวก็ได้ แต่มันกลับเป็นคำถามที่เราไม่กล้าถาม ไม่กล้าพูดออกมา ได้แต่ถามเอาเองในใจ ซึ่งจะมีชายคนนึงในเรื่องที่เป็นตัวแทนของการกล้าพูดกล้าถามออกมาแต่กลับถูกมองว่าบ้าว่าเสียสติ เรื่องนี้ข้อคิดมันออกมาชัดเจนและตีหน้าเราได้แรงๆเลย เหมือนเวลาที่เราไปด่าคนอื่นว่าพูดไรไม่คิดประมาณนี้ ปะ
เรื่องสุดท้าย การที่เอา กรุงเทพฯ กรุงเทพฯ (2) มาวางไว้ตอนสุดท้าย มันทำให้ตอบจบ แลดูแฮปปี้ดี คือส่วนตัวขัดใจกับการจบของลักษณ์อาลัย พอเล่มนี้จบแบบนี้ เออ คือดี 55 เรื่องย่อยในกรุงเทพฯ กรุงเทพฯ (2) เรื่อง พินัยกรรมหักเหลี่ยมโหดนี่ก็ชอบ เรื่องนี้เคยฟังตอน งานเสียงจากแสงสำนึกที่ร้านก็องดิด  พออ่านแล้วก็เหมือนคนเขียนเล่าให้ฟังอยู่ข้างๆ (งานมโน)
ในเรื่องสั้น 8 เรื่องนี้ มีตัวละครที่หลากหลายมาก ตั้งแต่ เด็กแว้น หนุ่มออฟฟิศ แม่ค้าขายไข่เจียว บลา บลา ก็ทำให้เราได้เห็นมุมของคนในหลายๆแบบ หลายๆอาชีพ บรรยากาศในเรื่องดูเป็นบรรยากาศที่ดูสมจริงมากๆ
ชอบทุกเรื่องเลย แต่ถ้าเขียนเยอะกว่านี้จะดูเหมือนสปอย พอพอ รายละเอียดและสาระนี่มันสอดแทรกอยู่ทุกตัวอักษรอยู่แล้ว แต่พิมพ์อธิบายออกมาเป็นตัวอักษรไม่ได้ค่ะ ไปอ่านเอาเองนะ  สนุก จอบอ.

สามคำ สำหรับ สามานย์สามัญ คือ อิ่มจุก สนุก ทันยุค

ปล. เหมือนกำลังพูดถึงหนังสืออยู่สองเล่มด้วยกัน
ปล. อย่าได้ถือสากับภาษาปัญญาอ่อนของพิมนะคะ
ปล. เลิกปล.ได้แล้ว

Page :http://urll.us/tbN5nu

Advertisements